Oktober 2003

Nieuwsbrief nummer 5

oktober 2003
Alweer de vijfde WerfKlas nieuwsbrief. Een bijzondere deze keer want de eerste kinderen komen al dagelijks naar school. Op één september gingen de deuren voor hen open.Verderop kunt u lezen over de eerste dag, over de eerste maand, over ons eerste jaarfeest met de WerfKlas.Verder nieuws over het WerfHuis en de WerkWerf.
En dan is er ook nog een uitnodiging voor een informatieavond op locatie.

De Werfklas

De kinderen steken elkaar onderling aan; wanneer ze het hardop uitspreken blijken er ineens nog meer kinderen te willen breien, drie talen te willen leren…
De eerste week. “Wat is een goede gedachte?” een vraag die ik de kinderen meegeef, naar aanleiding van een lied dat we zingen. Ik denk er zelf ook over na. De volgende dag komen we erop terug. Een jongen zegt: “dat je van tevoren ergens goed over denkt en niet dat je het niet kan.” Ergens voor gaan en niet bij voorbaat de moed laten zakken! Vertrouwen. We hebben er een gesprekje over en in de dagen en weken daarna blijkt het een soort rode draad. Zodra één van dekinderen zegt: ”dat kan ik toch niet,” zegt een ander bemoedigend: “hé, weet je nog, goede gedachten!”
De eerste maand. In de oefentijd ging de oudste aan de slag om ontdekkingen te doen op het gebied van scheikunde, de andere drie doken met mij gedurende vier weken in de vreemde talen: Engels, Duits, Spaans, Frans. We combineerden het met tekenen. Iedere dag een dier en dan in alle talen zijn naam erbij schrijven. Inmiddels zijn we begonnen met breien voor wie dat wil. Van tevoren maken we steeds de afspraak hoeveel dagen/weken we iets oefenen en wat ons doel is (bijvoorbeeld met breien: een sjaal, of een pop). De jongens gingen zeer enthousiast van start en waren nauwelijks te stoppen.
De eerste maand hielden we ons iedere dag tot 10.30 bezig met bouwkunde. Hoe gaat dat, een huis bouwen? Wat komt daar allemaal bij kijken? Waarom wonen mensen eigenlijk in huizen? De kinderen dachten erover na en gaven de meest prachtige antwoorden op de laatste vraag, afhankelijk van hun leeftijd:

“Mensen wonen in een huis zodat ze een eigen plek hebben,”

“zodat ze niet nat worden als het regent,”

“zodat ze het warm hebben als het buiten koud is,”

“om het sociale (als je een eigen plek hebt, kan je andere mensen bij je uitnodigen),

om de hygiëne (je kunt jezelf schoner houden), om je spullen te kunnen bewaren

en als je verdrietig bent dan heb je een plek om uit te huilen.”

Ieder kind had binnen de periode een eigen, leeftijdsgerichte, opdracht om aan te werken. Zo ontstond er een tentoonstelling van verschillende huizen over heel de wereld, huizentypen van Nederland, en de jongste maakte een paar woningen van dieren.

Op de boerderij
Iedere donderdag werken we van 11.00 tot 13.00 uur op de stadsboerderij. Tot nu toe hebben we onkruid gewied, veldsla gezaaid, pompoenen geoogst, bonen, aardappels en tomaatjes. Tijdens de tomatenoogst merkte één van de kinderen op: “Ik dacht dat de roodste tomaatjes altijd bovenin zouden hangen omdat ze daar de meeste zon hebben! Maar de roodste zijn juist onderin verborgen.” Een mooie ontdekking. We hebben het er de volgende dag in de klas nog even over hoe dat kan. Samen komen we tot: onderin is het lekker warm en beschut voor de wind.

Vrij initiatief
“Juf, hoe wordt een schelpje eigenlijk geboren?” Eén van de kinderen is in het vrij initiatief bezig een leemwand van een patroon van schelpjes te voorzien en stelt mij zijn vraag.
Een ander moment, ook tijdens het vrij initiatief: “Juf, hoe maak je eigenlijk een deur die echt open en dicht kan?” De jongens zijn nu met z’n vieren bezig een hut te maken. Ze hebben oud hout en pallets gebruikt en getimmerd en plaggen gestoken voor op het dak en voor één van de muren en komen nu bij het sluitstuk. De hut ziet er prachtig uit.
“Daar heb je een scharnier voor nodig. Die kun je kopen of bij de sloop halen.” Dat laatste blijkt het leukst en goedkoopst en de volgende dag al is hun hut klaar, met scharnierende deur en voorzien van een nummerbordje.

Michaël
We hebben ons eerste Michaëlsfeest gevierd.
Michaël is een aartsengel, de aanvoerder van alle engelen in de strijd tegen het boze. We zien hem meestal afgebeeld met in de ene hand een weegschaal en in de andere hand het zwaard. Met de weegschaal wordt het afwegen van de verschillende dingen die op je pad komen gesymboliseerd, het voortdurend zoeken van het juiste midden.
Het zwaard heeft met kracht te maken, met het jezelf een weg banen.
Sint Joris die de draak overwint is de aardse representant van Michaël.
De kinderen hebben verschillende verhalen gehoord in de afgelopen weken en gezongen over Michaël. 29 september, de Michaëlsdag hebben we een (noten en vruchten)brood in de vorm van een draak en in de vorm van een zwaard gebakken. En appelmoes gemaakt. Want dit herfstfeest is ook een oogstfeest, de natuur biedt nu haar vruchten aan na een lang rijpingsproces.
We genoten van een feestelijke maaltijd aangevuld met druiven, fruit, sap.
Daarna zijn we op pad gegaan om iets moedigs te doen, zoals Joris moedig op de draak afging. We gingen naar het bejaardenhuis waar Toms opa woont en hebben gevraagd of de mensen het op prijs stelden als we iets voor hen zongen en floten. Dat deden ze! 4 moedige jongens en twee juffen. Ik (Annemarijke) vond het een spannende onderneming, en achteraf heel erg leuk. De mensen waren verrast dat het niet ‘ergens’ voor was (zoals bijv. de kinderpostzegels) en ze toonden zich geïnteresseerd in de Michaëlische achtergrond. Binnenkort zullen we met elkaar een poging doen om het ijzer te bedwingen, we gaan een dagje tentharingen smeden van betonijzer.

De WerkWerf
Deze zomer is er erg veel gebeurd op de WerkWerf.
Allereerst hebben we een start gemaakt met een ‘kinderboerderij’, er huizen momenteel de bok Tobias, door Marien gered van de slacht, het dwergbokje Mickey van één van de buurkinderen. Verder is er een haan aan komen vliegen, gevlucht voor de vogelpest? En in België kwam een konijn aan lopen: Sterre. Het konijn bleek liever vrij rond te lopen en huppelt nu ergens in de buurt. Karlijn vond dat er toch een konijn moest zijn en schonk Bontje aan de WerfKlas. (met een stevig hok). En niet te vergeten, Pancho, de hond van Daniëlle.
Gelukkig hadden we een prachtige zomer, want na enkele weken woei het dakplastic van de barak kapot. Inmiddels stond de hele barak vol meubels en boeken en legden Daniëlle en ik een mooie houten vloer in wat het klaslokaal moest worden. Vlak voor de regens hebben we met vereende krachten damwandplaten op het dak geschroefd. De eerste klus waarbij ik dacht: dat valt tegen! Wat een werk, en zwaar.
Mariens vader, Gerard Faasse is een week geweest. Hij komt wonen in het WerfHuis, in de zorgunit. Hij nam deze week een verzorgster mee met haar twee kinderen. En ze hebben genoten! Opa Gerard bakte visjes, had veel aanspraak van alle klussers, las een boek en genoot van zijn kleinzoons.
De kinderen vermaakten zich uitstekend. Er valt zoveel te ontdekken, te spelen en te doen.
De tweede week van september zijn de Groningers geweest. Ze wilden verder bouwen aan het Peru-huis dat nu voor 2/3 af is.
Er werden leemstenen gemaakt, vloeren gelegd, deuren en ramen gesteld, gemetseld. Er is een legertent neergezet, waar het stro in opgeslagen wordt zodat de loods als klusruimte kan gaan dienen.
Het regende deze week herhaaldelijk, dat bemoeilijkte het werk, hoewel er altijd doorzetters zijn, die koste wat het koste gewoon doen wat er gedaan kan worden.
Inmiddels is water, gas en elektriciteit aangelegd. We kunnen warm douchen, koken, het licht aan doen en stoken. En, niet onbelangrijk: de riolering, gewoon naar de wc dus.
De barak kan een echte woon-werkfunctie krijgen. Met klas, bouwcafé, vergader- en kantoorruimte.
U begrijpt, het is een komen en gaan van allerhande mensen, het bruist van activiteiten, er gaan liters koffie en heel veel pakken koek doorheen. We eten er geregeld met groepen mensen. Er wordt muziek gemaakt en er wordt rond het kampvuur gezeten.

38 Hoveniers van ‘de Wilde Weelde’ organiseerden hun studiedag op de Werf, ze gaven de buitenruimte verder vorm en bouwden een kruidenspiraal op de stadsboerderij.

In de herfstvakantie zal er een cursus flowforms maken plaatsvinden en een tweetal zaterdagen komt de Stichting “Heemhuys” haar studiedagen houden.

Tussendoor genieten er 4 WerfKlaskinderen. Want zeg eens eerlijk: heeft u wel eens een leempers bediend? Of water uit een put opgepompt met een elektrische pomp en vervolgens die pomp moeten repareren. Heeft u als negenjarige 5 -talig onderwijs gehad? Of mogen helpen bij het uitzoeken van deuren en ramen op de sloop?

Kortom, de WerkWerf ontwikkelt zich als een uitdagende leer- en werkomgeving voor een gemêleerde doelgroep.

Het WerfHuis
Oh, wat zouden we graag melden dat de bouw is begonnen. En wat willen we er graag gaan wonen. Zo ver is het echter nog niet.
De bouwvergunning is rond, wat dat betreft hebben we groen licht. Maar het financiële stuk heeft nog wat haken en ogen. De calculaties zijn klaar, maar de makelaar taxeert nog. Daarom is de hypotheek nog niet verstrekt.
Het blijft nog even spannend dus.

Wensenlijst
We hebben erg veel mooi (school)meubilair gekregen. Tafeltjes en stoeltjes, kasten, een lerarenbureau en een schoolbord. We bleken samen een schat aan reken-, taal-, en zaakvakboeken en materialen te hebben. Daniëlle kreeg schilder -, en schrijfmateriaal van de Goudse school ten afscheid. En van een gedeelte van het schenkgeld hebben we wol, breinaalden, springtouwen, tekenpapier, knutselkarton en klei gekocht.

En toch hebben we nog wensen….

 

-een fietsenrek

-een poppenhuis

-tuingereedschap voor kinderen

-tweedehands choroifluiten zijn erg welkom

-een grote houten bal om op te lopen

-roltonnen

-jongleerkegels

-een dartboard

-een tafeltennistafel

-een klei-oventje

-een graanmolen(tje)

-een papierschepraam met grote platte bak

-grote lappen (voor hutten e.d.)

-stelten

-zonnekindpoppen